Αποφθέγματα Ονορέ ντε Μπαλζάκ περί γυναικών.Famous Quotes by Honore de Balzac

Οι γυναίκες δεν θέλουν ποτέ να τους ζητιανεύετε τον έρωτά τους.
Όποιος δεν μπορεί να κυβερνήσει μια γυναίκα δεν μπορεί να κυβερνήσει ένα έθνος.
-----
Το πρώτο είναι , εν μέρει κατανοητό. Το δεύτερο αμφισβητείται. Υπήρξαν πολιτικοί που δεν τα κατάφεραν με τις γυναίκες. Κατάφεραν όμως να κουμαντάρουν λαούς.

Η δούκισσα του ΛανζέThe Duchesse de Langeais: Honore De Balzac

Η δούκισσα, δεσπόζουσα µορφή της αριστοκρατίας, παντρεµένη µε το δούκα ντε Λανζέ, ζει χωριστά από κείνον απολαµβάνοντας τις θερµές εκδηλώσεις των νεαρών θαυµαστών της. 
Στην επιθυµία της να διασκεδάσει την ανούσια ζωή της, προσελκύει το ενδιαφέρον του στρατηγού 
ντε Μοντριβώ εµπνέοντας και καλλιεργώντας του έναν πρωτόγνωρο, φλογερό έρωτα. Όµως η δούκισσα ντε Λανζέ δε σκοπεύει να ενδώσει ολοκληρωτικά σ' αυτόν τον έρωτα και τον διατηρεί σ' ένα πλατωνικό επίπεδο προφασιζόµενη τις θρησκευτικές και ηθικές αρχές της. Ο στρατηγός που αποζητά απεγνωσµένα την ολοκλήρωση αυτού του έρωτα, αποφασίζει να της φερθεί σκληρά ύστερα από παρότρυνση του συντρόφου του, µαρκήσιου ντε Ρονκερόλ. 
Με διάφορες απειλές, καταφένει να της προκαλέσει το πάθος, και αργότερα τον έρωτα. Όµως τώρα είναι εκείνος που την αποφεύγει.

Αν η ευτυχία χαθεί.....

Ονορέ ντε Μπαλζάκ γύρω στο 1848 -49.

«.....Από τη στιγμή που τα πάντα θα χουν χαθεί, δεν θα θελήσω να ζήσω περισσότερο. Θα αρκεστώ στη μικρή σοφίτα της οδού Lesdiguieres και θα ξοδεύω εκατό φράγκα το μήνα. Η καρδιά μου, η ψυχή μου και οι φιλοδοξίες μου δεν θα μπορούσαν να ικανοποιηθούν παρά μόνον με αυτά που επεδίωξα τα τελευταία δεκάξι χρόνια. Αν αυτή η απέραντη ευτυχία χαθεί, δεν θα ζητήσω ποτέ ξανά τίποτα και θα αρνηθώ τα πάντα»

ΥΓ. Όχι, δεν είναι απόσπασμα από το βιβλίο "Το ελιξίριο της μακροζωίας". Είναι μια αυτοβιογραφική σταγόνα. Το τέλος μιας επιστολής σε μια κυρία. 

Ο Μπαλζάκ και η μεταμόρφωση μιας Κινέζας χωριατοπούλας σε "αστή" στα χρόνια του Μάο

From Publishers Weekly- Amazon (Dai Sijie (Author), Ina Rilke (Translator))

Η Πολιτιστική Επανάσταση του Μάο Τσε Τουνγκ μετέβαλε βίαια την κινεζική ιστορία στη δεκαετία του ‘60 και του '70, εξορίζοντας εκατοντάδες χιλιάδες Κινέζους διανοούμενους σε χωριά για να...επιμορφωθούν! Αυτός ο τρόπος ζωής γίνεται μυθιστόρημα από έναν συγγραφέα , ο οποίος μέσα από τις δικές του εμπειρίες στα χρόνια της εξορίας επιχειρεί να αναδείξει τη δύναμη της λογοτεχνίας και πώς μέσα από αυτήν, ο νους απελευθερώνεται.Οι πρωταγωνιστές του βιβλίου, ένας 17χρονος και ο καλύτερος του φίλος, Λούο, γιοί αστών γιατρών, καταδικάζονται σε τέσσερα χρόνια επιμόρφωσης σε απομακρυσμένο ορεινό χωριό. Δουλειά τους είναι να μεταφέρουν κουβάδες με περιττώματα στην κορυφή παρακείμενου λόφου. Κι αυτό σε καθημερινή βάση. Επομένως μόνον η ευρηματικότητά τους θα τους βοηθήσει να επιβιώσουν.... Οι δύο φίλοι έχουν ταλέντο στην αφήγηση. Γι αυτό και ο αρχηγός του χωριού τους δίνει εντολή να στήσουν έναν ...προφορικό κινηματογραφο για τους χωρικούς, απαγγέλλοντας τους διαλόγους των ταινιών Οταν κάποια στιγμή ένας άλλος νεαρός αστός φεύγει από το χωριό, οι δύο φίλοι του κλέβουν μια βαλίτσα γεμάτη με απαγορευμένα βιβλία, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι  δεν θα τολμούσε να καλέσει τις αστυνομικές αρχές. Μαγεμένοι από την πρόζα των ευρωπαίων συγγραφέων ( βρήκαν πολλούς στη μαγική βαλίτσα) διαβάζουν στον ράφτη του χωριού την ιστορία του Μόντε Κρίστο και στη ντροπαλή και όμορφη κόρη του διαβάσουν Μπαλζάκ. Ο  Λούο που λατρεύει το κορίτσι ονειρεύεται να το αλλάξει και από απλή χωριατοπούλα να την μετατρέψει σε εξεζητημένη ερωμένη μέσα από τις ιστορίες του Μπαλζάκ. Ο Λούο τα καταφέρνει πέρα από κάθε προσδοκία , αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που ήλπιζε. Η ιστορία γίνεται πότε αστεία και πότε θλιβερή.

 Υπάρχει όμως ζεστασιά σ’ αυτό το μυθιστόρημα, όπως υπάρχει και χιούμορ. Τελικά γράφεται μια θαυμάσια ανθρώπινη ιστορία που βραβεύεται το 2000 στη Γαλλία. Τα δικαιώματα του βιβλίου πωλούνται σε 19 χώρες. 

Copyright 2001 Cahners Business Information, Inc.

--This text refers to the Hardcover edition.

Η Αναζήτηση του Απόλυτου, του Ονορέ ντε Μπαλζάκ

Balzac HS7378
Rodin, Monument to Balzac

"Η Αναζήτηση του Απόλυτου" του Μπαλζάκ εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1834, όταν ο συγγραφέας ήταν μόλις 35 χρόνων. Πρωταγωνιστής του έργου είναι ο Βαλτάσαρ Κλας, πλούσιος και ευυπόληπτος Φλαμανδός, μαθητής στα νεανικά του χρόνια του χημικού Λαβουαζιέ. Ο Κλας ζει μια ήρεμη και ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή, μέχρι την ημέρα που ζητάει μ' έναν Πολωνό αξιωματικό. Η συζήτηση μαζί του τον οδηγεί να αποποιηθεί το ρόλο του οικογενειάρχη και να γίνει ξανά ο επιστήμονας, αυτός που ψάχνει να βρει το Απόλυτο, το βασικό συστατικό κάθε στοιχείου στη φύση. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ο αναγνώστης βλέπει πώς ένας άνθρωπος χάνει πρώτα τα συναισθήματά του κι ύστερα την περιουσία του μέσα από το πάθος του για την επιστήμη που τελικά τον φέρνει στα όρια της τρέλας.

Λέει ο Μπωντλέρ για τον Μπαλζάκ :
"Πολλές φορές εκπλήσσομαι ακούγοντας ότι ο Μπαλζάκ οφείλει τη μεγάλη του δόξα στην τρομερή ικανότητά του να παρατηρεί. Εγώ πάντα πίστευα ότι το ύψιστο χάρισμά του ήταν η τάση του να οραματίζεται και μάλιστα να οραματίζεται με πάθος"
Ο Μπαλζάκ στην ιστορία του θυμίζει την αναζήτηση του Αγίου Δισκοπότηρου στη Φλάνδρα. Οι δύο γυναίκες , η Ιωσηφίνα και η Μαργαρίτα υπερασπίζονται τη συναισθηματική και οικογενειακή τάξη. Ο πρωταγωνιστής Μπαλτάσαρ την καταλύει στο όνομα μιας άλλης τάξης. Φαίνεται όμως ότι ο συγγραφέας υποστηρίζει και τις δύο αυτές τάξεις, δείγμα ίσως της πολυπλοκότητας του χαρακτήρα του ανθρώπου γενικότερα και της ακροβασίας ή των υπερβάσεων στις οποίες πολλές φορές καταφεύγει, στοχεύοντας να συγκλονιστεί από αποκαλύψεις για την αιωνιότητα, κι ας μην το παραδέχεται φωναχτά ποτέ. Παρά μόνο μέσα του, σε στιγμές εσωτερικής αλλοφροσύνης.

Στην κυρία Ιωσηφίνα Ντελανουά, το γένος Ντουμέρκ
Κυρία, ο Θεός να δώσει να ζήσει αυτό το έργο περισσότερο από μένα. Ετσι, η ευγνωμοσύνη που τρέφω για σας και που είναι, ελπίζω, εφάμιλλη της σχεδόν μητρικής στοργής σας για μένα, θα διατηρηθεί πέρα από τα υπό προθεσμία συναισθήματά μας. Το υπέροχο προνόμιο να επιμηκύνουμε μ΄αυτό τον τρόπο, μέσω της ύπαρξης των έργων μας τη ζωή της καρδιάς , θα αρκούσε για να παρηγορεί για όλα τα βάσανα που προξενεί η ίδια η καρδιά σ' εκείνους που φιλοξενούν να την κατακτήσουν. Θα το επαναλάβω , λοιπόν : είθε να το θελήσει ο Θεός!

 Ντε Μπαλζάκ.

Ο έρωτας κατα Μπαλζάκ.

Ονορέ ντε Μπαλζάκ
«Ο έρωτας μοιάζει με την αναπνοή. Δεν μπορεί μόνο να εκπνέεις, χωρίς και να εισπνέεις. Αν σταματήσει η εισπνοή, αν δεν γίνει η ανταπόδοση του αισθήματος, χάνεται η αναπνοή, χάνεται ο έρωτας.»

Συμβόλαια γάμου

Συναισθηματική λεπτότητα, φινέτσα πολυτελείας; Σωστή σκηνοθεσία. Πομπώδης απονομή δικαιοσύνης; Είναι η πρόσοψη. Βρισκόμαστε στη ζούγκλα. Ο γάμος σε μια τέτοια κοινωνία είναι σωστό κυνηγητό χρημάτων· η κοπέλα είναι το δέλεαρ. Το συμβόλαιο είναι η παγίδα κι αυτό τη στιγμή που η τύχη του είναι αμετάκλητα καθορισμένη, που ο άνθρπωος καταλαβαίνει τελικά ότι η πεθερά ήταν ο κυνηγός κι αυτός το θύμα. Πραγματικό δράμα χωρίς παιχνίδια, χωρίς ήρωες που να διακρίνονται, με μια μάσκα κοσμική -όπως η ζωή.

Συνεπαρμένος από μια συζήτηση μ’ έναν Πολωνό αξιωματικό, ένας πλούσιος Φλαμανδός, ευγενής αφιερώνεται στη χημεία και στην αναζήτηση του απόλυτου, δηλαδή της ελάχιστης μονάδας της ύλης, που αποτελεί το βασικό συστατικό κάθε οργανικού ή ανόργανου στοιχείου που απαντάται στη φύση. Ο Βαλτάσαρ Κλας γίνεται θύμα της επιστήμης του, θυσιάζοντας για χάρη της την περιουσία του, τη γυναίκα του και την ίδια του τη ζωή.

Το σπίτι της Γάτας που παίζει με το κουβάρι

Στο εύτακτο σύμφωνα με τις αρχές του εμπορίου και της κοινωνίας της εποχής  σπίτι και κατάστημα ενός εμπόρου τσόχας, το Σπίτι της Γάτας που παίζει με το κουβάρι, κατοικεί και η ομορφιά, ενσαρκωμένη στη μορφή της μικρής κόρης του εμπόρου, της Αυγουστίνας. Σ' αυτό εισβάλλει ο «επαγγελματίας της ομορφιάς», ένας ζωγράφος, ο οποίος πρώτα μετουσιώνει την Αυγουστίνα σε έργο τέχνης και ύστερα την νυμφεύεται. Αλλά η «νύμφη» δεν μπορεί να διακρίνει τα όρια μεταξύ ζωής και τέχνης. Κατά συνέπεια δεν ξέρει πώς να συμπεριφερθεί απέναντι στην αταξία του συζύγου της και μαραίνεται σαν λουλούδι από την συμπεριφορά του καλλιτέχνη

Οι Εκπατρισμένοι

Ο μεγάλος των Ευρωπαίων ποιητών ζει στο Παρίσι. Η δημιουργική φαντασία του Μπαλζάκ τον συναντά σ' ένα σπιτάκι στις όχθες του Σηκουάνα, ταπεινό νοικάρη. Η μορφή του ποιητή και η σιωπή του κινούν την υποψία. Έκθετος στα μάτια της παρισινής αστυνομίας, συνομιλεί με τους σπουδαίους φιλοσόφους της εποχής του, ενώ το κοινό παρακολουθεί, για το ζήτημα της αλήθειας, για τη ζωή και το θάνατο.

Ο Μπαρμπα-Γκοριό αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα κλασικά αριστουργήματα της συγγραφικής ιδιοφυίας του Μπαλ-ζάκ. Στο μυθιστόρημα αυτό, που εντάσσεται στο πλαίσιο της Ανθρώπινης Κωμωδίας, παρακολουθούμε τη θλιβερή πορεία και το τραγικό τέλος ενός πατέρα που τον έχουν απαρνηθεί οι δυο του κόρες, τη γεμάτη αχαριστία εγκατάλειψη ενός ανθρώπου που είχε δώσει τα πάντα στα παιδιά του, κι όμως αυτά τον άφησαν να πεθάνει μόνος και πάμφτωχος. Ο μπαρμπα-Γκοριό μέσα στην αθλιότητα και την απόγνωση του είναι εντούτοις μια μορφή μεγαλειώδης γιατί εκφράζει την πατρότητα κατά τον πιο απόλυτο τρόπο.

Ο Μπαρτολομέο Μπελβιντέρο, ο πατέρας του δον Ζουάν, ήταν ένας γέρος ενενήντα χρόνων, που είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ασχολούμενος με εμπορικές επιχειρήσεις. Είχε διασχίσει πολλές φορές τις μυστηριώδεις χώρες της Ανατολής και είχε αποκτήσει τεράστια πλούτη και γνώσεις ακόμη πιο πολύτιμες, έλεγε, απ' το χρυσάφι και τα διαμάντια, στα οποία δεν έδινε πια καμία σημασία, Προτιμώ ένα δόντι από ένα ρουμπίνι, και την εξουσία από τη γνώση αναφωνούσε κάποιες φορές χαμογελώντας. Σ' αυτό τον καλό πατέρα άρεσε ν' ακούει τον δον Ζουάν να του διηγείται κάποια νεανική τρέλα του, κι έλεγε με σκωπτικό ύφος, προσφέροντας του άφθονο χρυσάφι: Αγαπημένο μου παιδί, να κάνεις μόνο τις κουταμάρες που σου δίνουν ευχαρίστηση. Ήταν ο μοναδικός γέρος που χαιρόταν να βλέπει έναν νέο άντρα: παρακολουθώντας μια τόσο λαμπερή ζωή, η πατρική αγάπη ξεγελούσε τα δικά του γηρατειά. Όταν ο Μπελβιντέρο ήταν εξήντα χρόνων, είχε ερωτευτεί έναν άγγελο πραότητας και ομορφιάς. Ο δον Ζουάν ήταν ο μοναδικός καρπός εκείνου του όψιμου και σύντομου έρωτα.

Σαραζίν, Ονορέ ντε Μπαλζάκ

Τα δυο διηγήματα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο αυτό, γραμμένα με λίγους μήνες διαφορά, ανήκουν χρονικά στην πλέον γόνιμη δεκαετία του Μπαλζάκ. Πρόκειται για δυο από τα πιο διαβασμένα και σχολιασμένα διηγήματά του. Το άγνωστο αριστούργημα υπήρξε το αγαπημένο ανάγνωσμα του Σεζάν και του Πικάσο, ο οποίος φιλοτέχνησε γι' αυτό μια σειρά σχεδίων, ενώ ο Μπρετόν επικαλείται το λόγο του Φρενχόφερ για να κηρύξει την απεξάρτηση της τέχνης από τη μίμηση και την πρωτοκαθεδρία της φαντασίας στην καλλιτεχνική δημιουργία.

Ο Λουί Λαμπέρ (προφορά:lui lãber) είναι μυθιστόρημα γραμμένο το 1832 από τον Γάλλο μυθιστοριογράφο και θεατρικό συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ (1799-1850). Ανήκει στην ενότητα των έργων του "Φιλοσοφικές σπουδές" (Études philosophiques) της σειράς των έργων του Η ανθρώπινη κωμωδία. Η πλοκή του μυθιστορήματος στο μεγαλύτερο μέρος της εκτυλίσσεται σε ένα σχολείο της γαλλικής κωμόπολης Βαντόμ (Vendôme) και αναφέρεται στην ζωή και τις θεωρίες ενός ιδιοφυούς παιδιού, που ενθουσιάζεται από τον Σουηδό φιλόσοφο Εμάνουελ Σβέντενμποργκ (1688-1772).

O Μπαλζάκ έγραψε το Λουί Λαμπέρ το καλοκαίρι του 1832, την περίοδο που έμεινε με τους φίλους του στον Πύργο de Saché. Δημοσίευσε τρεις συνολικά εκδόσεις με τρεις διαφορετικούς τίτλους. Το μυθιστόρημα περιέχει μια ελάχιστη μόνον πλοκή, και στο μεγαλύτερο μέρος του δίνει έμφαση στις μεταφυσικές ιδέες του ιδιοφυούς του πρωταγωνιστή και του μοναδικού του φίλου (ο οποίος, τελικά, φαίνεται να είναι ο ίδιος ο Μπαλζάκ). Παρόλο που το μυθιστόρημα δεν είναι τυπικό παράδειγμα του ρεαλιστικού στυλ, για το οποίο ο Μπαλζάκ φημιζόταν, παρέχει ενδιαφέρουσα εικονογράφηση της προσωπικής του παιδικής ηλικίας. Ειδικές λεπτομέρειες και γεγονότα σχετιζόμενα με την ζωή του συγγραφέα – που περιλαμβάνουν τιμωρίες και τον κοινωνικό του οστρακισμό – υποδηλώνουν, ότι το βιβλίο, στην πραγματικότητα, είναι τόσο φαντασιούργημα όσο και αυτοβιογραφία.

Όταν ήταν φοιτητής στην Βαντόμ, ο Μπαλζάκ έγραψε ένα δοκίμιο με τίτλο Πραγματεία περί θέλησης, το οποίο περιγράφεται στο μυθιστόρημα ως έργο του Λουί Λαμπέρ. Το δοκίμιο αυτό σχολιάζει την φιλοσοφία του Σβέντενμποργκ και άλλων, αν και ο Μπαλζάκ στην πραγματικότητα δεν εξετάζει σοβαρά αυτές τις έννοιες πρίν την ύστερη περίοδο της ζωής του. Μεταξύ των ιδεών που αναλύονται στο δοκίμιο και αλλού στο μυθιστόρημα είναι για παράδειγμα ο διαχωρισμός μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής ύπαρξης, ο ρόλος των αγγέλων, η πνευματική μάθηση αλλά ακόμα και η σχέση μεταξύ της ιδιοφυΐας και της τρέλας.

Αν και οι κριτικοί υποδέχθηκαν με δυσμένεια το μυθιστόρημα, ο Μπαλζάκ διαρκώς είχε την γνώμη ότι προσέφερε μια αξιόλογη άποψη για την φιλοσοφία, κυρίως για την μεταφυσική. Καθώς αυτός σταθεροποιούσε την βασική δομή του έργου Ανθρώπινη Κωμωδία, αποφάσισε να εντάξει τον Λουί Λαμπέρ στην ενότητα Φιλοσοφικές σπουδές. Ο συγγραφέας εκ νέου μεταχειρίστηκε τα ίδια θέματα στο μεταγενέστερο διήγημά του Σεραφίτα, σχετικά με ένα χωρίς φύλο αγγελικό πλάσμα.

Η πολωνή κόμισσα του πορτρέτου έστειλε από την Οδησσό μια επιστολή το 1833 σε έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Γαλλίας όπου εξέφραζε τη λύπη της για τον κυνισμό και την αθεΐα που κατά τη γνώμη της κυριαρχούσαν στα βιβλία του. Γρήγορα αναπτύχθηκε μεταξύ τους θερμή αλληλογραφία. Το 1841 πέθανε ο κατά είκοσι χρόνια μεγαλύτερος σύζυγός της και δύο χρόνια αργότερα συναντήθηκε με τον συγγραφέα και ταξίδεψαν στη Γερμανία, στην Ιταλία και στο Βέλγιο. Παντρεύτηκαν στις 14 Μαρτίου 1850. Εκείνος πέθανε πέντε μήνες αργότερα. Εκείνη έζησε τριάντα δύο ακόμη χρόνια πηγαίνοντας στο θέατρο και παίζοντας χαρτιά. Ποια ήταν η κόμισσα και ποιος ο συγγραφέας;

AΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΟΥΙΖ

Ηταν η κόμισσα Εύα ή Εβελίνα Χάνσκα (1801-1833) και συγγραφέας ο μέγας Ονορέ ντε Μπαλζάκ (1799-1850).

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=56&artid=365506&dt=07/11/2010#ixzz16oLi3SQN

ΜΠΑΛΖΑΚ ΝΤΕ ΟΝΟΡΕ Γάλλος συγγραφέας। Γεννήθηκε το 1799 στην πόλη Τουρ της Γαλλίας। Σπούδασε νομικά ύστερα από παρότρυνση της οικογένειας του και φιλοσοφία, σπουδές που γρήγορα εγκατέλειψε γιά να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία. Υπήρξε ο δημιουργός ενός κορυφαίου έργου της Ανθρώπινης κωμωδίας, ένα γιγάντιο έργο που αποτελείται από 100 και πλέον ιστορίες. Ένα έργο ζωής, μετά το θάνατό του δημοσιεύτηκε σε 24 τόμους και μέσα σ’ αυτό είχε φτιάξει πάνω από 2000 χαρακτήρες. Μερικές σημαντικές δουλειές του Μπαλζάκ είναι η Ευγενία Γκράντε, Ο Μπαρμπα- Γκοριό, Χαμένα όνειρα κ.α. Πέθανε το 1850 σε ηλικία 51 ετών στο Παρίσι.